Φωτογραφία των δύο ομάδων, το 1930. Ο αγώνας στη Χίο διεκόπη στο τρίτο λεπτό λόγω καταρρακτώδους βροχής.
«Με την ευκαιρίαν της συσφίγξεως των ελληνοτουρκικών σχέσεων ο κάλλιστος αθλητικός μας όμιλος “Λαίλαψ”, πρώτος εξ όλων των ποδοσφαιρικών σωματείων της Ελλάδος, επωφελείται και πραγματοποιεί εντός ελαχίστων ημερών μιαν πρωτοφανή δι’ ολόκληρον την Ελλάδα ποδοσφαιρικήν συνάντησιν». Με αυτά τα θριαμβευτικά λόγια προαναγγέλλει στις 6 Νοεμβρίου 1930 η «πολιτική, φιλολογική και εμπορική» εφημερίδα «Νέα Χίος» τον φιλικό ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ της χιώτικης ομάδας «Λαίλαπα» και της τουρκικής «Καρσιγιακά Σπορ» από τη γειτονική Σμύρνη.
«Η τουρκική ομάδα ναυλώνει πλοίο και έρχεται από τη Σμύρνη στις 6 Δεκεμβρίου εν χορδαίς και οργάνοις μαζί με εκατοντάδες φιλάθλους της, αλλά και θεσμικούς παράγοντες του Δήμου Σμύρνης, σύσσωμη τη διοίκηση του Επιμελητηρίου καθώς και πολλούς επιχειρηματίες για σύναψη εμπορικών σχέσεων με τη Χίο», εξηγεί στην «Κ» ο Χιώτης συγγραφέας, Γιάννης Μακριδάκης. Η διάθεση είναι καλή ένθεν κακείθεν, οκτώ μόλις χρόνια μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και «ο Δήμος Χίου σημαιοστολίζει την προκυμαία με τα χρώματα και τα εθνικά σύμβολα των δύο χωρών, οργανώνει δε υποδοχή των Τούρκων επισκεπτών σε κλίμα πανηγυρικό». Ωστόσο ένας άλλος παράγοντας, πέρα και πάνω από τα ανθρώπινα, καταδικάζει τον αγώνα σε αποτυχία. «Το απόγευμα της Κυριακής 7 Δεκεμβρίου, όπως έχει προγραμματιστεί, ξεκινάει ο αγώνας στο γήπεδο Χίου (Μεζάρια) μπροστά σε 1.500 και πλέον θεατές αλλά στο τρίτο μόλις λεπτό μια ασταμάτητη καταρρακτώδης νεροποντή γίνεται η αιτία να διακοπεί οριστικά το παιχνίδι», συμπληρώνει ο κ. Μακριδάκης, που «ξέθαψε» τη χαμένη σελίδα νεοελληνικής ιστορίας, κατά την έρευνά του το 2006 στον τοπικό Τύπο της εποχής για τη συγγραφή βιβλίου του.
Η αρχική του ιδέα να συνεχιστεί ο αγώνας ηχούσε εξωπραγματική, καθώς η ομάδα «Λαίλαπα» δεν υπήρχε πια. Φαίνεται, όμως, ότι στους Χιώτες υπάρχει περίσσευμα ρομαντισμού: το 2009 μια ομάδα, κυρίως νέων ανθρώπων, συστήνει εκ νέου την ομάδα, ενώ το 2013 ο κ. Μιχάλης Κωττάκης, Χιώτης στην καταγωγή που ζει στο Λονδίνο, «αγκαλιάζει» το παράτολμο εγχείρημα, μετακομίζει μάλιστα στην Ελλάδα και αναλαμβάνει τον ρόλο του προπονητή και συντονιστή του εγχειρήματος. Στην πρώτη προσέγγιση οι Τούρκοι πετούν τη… σκούφια τους και δηλώνουν έτοιμοι να συνεχίσουν τον αγώνα από εκεί που σταμάτησε. «Η ιστορία του αγώνα, που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, με άγγιξε εξ αρχής πολύ», ομολόγησε συγκινημένος ο κ. Κωττάκης, κατά τη χθεσινή συνέντευξη Τύπου στο ξενοδοχείο «Χανδρής» στη Χίο. Παράγοντες και παίκτες της τουρκικής ομάδας, αλλά και πολλοί Τούρκοι δημοσιογράφοι, ανταποκρινόμενοι και πάλι στην ελληνική πρόσκληση, είχαν φτάσει στο νησί για να οριστικοποιήσουν τις λεπτομέρειες για τον αγώνα, τον οποίο θα ακολουθήσει ελληνοτουρκική συναυλία, δείπνο και ξεναγήσεις. Οσοι, λοιπόν, είναι πεπεισμένοι ότι «ποτέ δεν είναι αργά» για να τακτοποιούμε παλιές εκκρεμότητες, μπορούν να μεταβούν στη Χίο, στις 10 Μαΐου 2014, οπότε ο χρόνος θα… «ξεπαγώσει». Θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τον αγώνα πλάι σε περίπου 2.000 Τούρκους φιλάθλους. Ακριβώς 87 λεπτά, 84 χρόνια μετά.
![](/wp-content/uploads/2023/03/googlenews.png)