Το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Μαΐου το Σωματείο “Φίλες της Αγάπης” πραγματοποίησε εκδρομή στο νησί της Κύθνου.
Σαράντα μια γυναίκες και δύο μικρές φίλες 10 – 11 χρονών αναχωρήσαμε το βράδυ της Παρασκευής για να πάρουμε το πρώτο καράβι από το λιμάνι του Λαυρίου.
Το ταξίδι με το λεωφορείο ήταν άνετο και χαλαρό. Πήραμε το καράβι στις 8.30π.μ. και μετά από ταξίδι δύο ωρών σε ακύμαντη θάλασσα φτάσαμε στο λιμάνι του Μέριχα.
Από εδώ αρχίζει η γνωριμία μας με το νησί με τη βοήθεια του Γιώργου του ξεναγού μας.
Η πρώτη στάση ήταν στο χωριό Δρυοπίδα, έναν παραδοσιακό οικισμό του νησιού χτισμένο ανάμεσα σε δύο λόφους. Κύριο γνώρισμα του χωριού είναι τα κεραμίδια που καλύπτουν τις σκεπές των σπιτιών σε αντίθεση με τα άλλα χωριά των Κυκλάδων. Και αυτό επειδή οι κάτοικοι του οικισμού μετανάστευσαν στην Αθήνα, ασχολήθηκαν με την κεραμική τέχνη στα καμίνια της πρωτεύουσας και μετέφεραν την αστική συνήθεια της κεραμοσκεπής στον τόπο τους.
Εδώ επισκεφτήκαμε και το σπήλαιο Καταφύκι, ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα του νησιού, που συνδυάζει με μοναδικό τρόπο το φυσικό σπήλαιο και τις τεχνητές στοές μεταλλείου.
Στη συνέχεια, κατευθυνθήκαμε νοτιοανατολικά στην Παναγιά την Κανάλα που είναι χτισμένη στο μοναδικό πευκοδάσος του νησιού. Ο ναός χτίστηκε το 1869 στη θέση του αρχικού ναού που ο θρύλος αναφέρει ότι είχε χτιστεί μετά από την εύρεση της εικόνας της Παναγίας από ψαράδες στο κανάλι μεταξύ Κύθνου και Σερίφου. Προσκυνήσαμε την μεγάλη εικόνα που χρονολογείται το 1575 μ.Χ. και απεικονίζει την ήρεμη και γλυκιά μορφή της Παναγίας η οποία κρατά στο αριστερό χέρι τον μικρό Χριστό που φωλιάζει στην αγκαλιά της και έχει γυρισμένο το πρόσωπό του προς τον Αρχάγγελο Γαβριήλ.
Το μεσημέρι φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας στο χωριό Λουτρά. Αφού τακτοποιηθήκαμε στα δωμάτιά μας πήγαμε να φάμε στις παραλιακές ψαροταβέρνες όπου οι πιο τολμηρές κολύμπησαν στα δροσερά νερά του γραφικού κολπίσκου, ενώ κάποιες προτίμησαν τα θερμά λουτρά.
Το βράδυ επισκέφτηκαμε τη Χώρα του νησιού, περπατήσαμε στα σοκάκια της, αγοράσαμε ενθύμια και απολαύσαμε τα παραδοσιακά εδέσματα του νησιού (σφουγγάτα, κολόπια και άλλα).
Την άλλη μέρα ο ξεναγός μας γνώρισε την Χώρα καλύτερα, επισκεφτήκαμε όλα τα σημεία ενδιαφέροντός της και στη συνέχεια κατηφορίσαμε στον Μέριχα όπου είχαμε τον χρόνο να περιηγηθούμε στα δρομάκια του και να φάμε το μεσημεριανό μας γεύμα.
Στις 4.00μ.μ. πήραμε το καράβι της επιστροφής και μετά από δύο ώρες ανεβήκαμε στο λεωφορείο όπου με τραγούδια και ανέκδοτα φτάσαμε αργά το βράδυ στην πόλη μας χωρίς να το καταλάβουμε. Ραντεβού στην επόμενη εκδήλωση του Σωματείου μας.
![](/wp-content/uploads/2023/03/googlenews.png)