Θυμηθείτε πώς νιώθαμε μικροί στα μαθητικά μας χρόνια όταν κάποιο ψυχρό αλλά ηλιόλουστο πρωινό στο προαύλιο του σχολείου παίρναμε από το στόμα των δασκάλων μας το μέγα αναπάντεχο δώρο… «παιδιά σήμερα δεν θα κάνουμε μάθημα θα πάμε εκδρομή!!!».
Όσοι ήταν ακόμα υπναλέοι , ξυπνούσαν, όσοι δεν είχαν διαβάσει «γλίτωναν», όσοι κρύωναν ξαφνικά δεν κρύωναν, όσοι δεν είχαν όρεξη για παιχνίδι θα έπαιζαν.
Σήμερα για εμάς κάτι διαφορετικό, κάτι καινούργιο, κάτι ενδιαφέρον έκρυβε από το πουθενά η ημέρα μας !!!
Η ολιγομελής συμμετοχή μας κάνει να ανηφορίζουμε από το στενό της Πύλης προς το Ροπωτό. Οι λιγοστές ψιχάλες, ο κλειστός καιρός και το βαρύ λευκό σύννεφο καθισμένο στην κορυφή της Καραβούλας δεν μας φοβίζουν. Μπαίνουμε στο χωριό του Ροπωτού γνωστό με τα φαινόμενα των υπόγειων κατολισθήσεων, σταματάμε στην κεκλιμένη εκκλησία με τη μεγαλύτερη κλήση που υπάρχει σε κτίριο στον κόσμο.
Αναλογιζόμαστε και αποφεύγουμε να μπούμε στο εσωτερικό του ναού. Λίγο πιο πάνω αφήνουμε το αυτοκίνητο και οι τέσσερις συνορειβάτες βγάζουν τη διαδρομή της πορείας που θα ακολουθήσουμε.
Δεν νοιώθουμε ενοχές. Διάσχιση θα επιλέξουμε σήμερα.
Η μεγάλη ελατοσκέπαστη βορινή πλαγιά της Καραβούλας μας δέχεται στην υγρή αγκαλιά της
Η δροσιά της φτέρης και το λασπερό ανηφορικό έδαφος μας δίνουν τονωτικές και πνευματικές ιδιότητες που σύντομα βρισκόμαστε στο μεγάλο οροπέδιο με το μικρό καταφύγιο στην άκρη.
Το καφετί μεγαλόσωμο άλογο δεν ξαφνιάζεται, ζητά την παρέα μας, είναι μόνο, δεν θέλει να έχει την τύχη των άλλων αλόγων της Καράβας στην περιοχή της Αργιθέας!!!!
Συνεχίζουμε τώρα την ανάβασή μας προς τη βορειοδυτική πλευρά και σύντομα βγαίνουμε σε αντέρεισμα με παχύ υγρό χορτάρι.
Πάνω ακριβώς υψώνεται η αλπική πλαγιά της Καραβούλας κλεισμένη στο λευκό σύννεφο. Εκεί στην κορυφή ο πανύψηλος σταυρός για τον άτυχο πατέρα της οικογένειας που πριν χρόνια έχασε τη ζωή του στο παχύ στρώμα χιονιού, δε διακρίνεται.
Εδώ τώρα στην καθαρή αλπική πλαγιά αντικρίζουμε πλήθος κορυφών: Αχλαδιά, Σουφλί, Ξηροβούνι, ο δρόμος στο μεγάλο στεφάνι της Γκρόπας και άλλα….
Η επιλογή της πορείας μας θα γίνει από την απέναντι ράχη που έρχεται από την κορυφή της Καραβούλας και κατευθύνεται κάθετα μετά από εκατοντάδες μέτρα στο φαράγγι της Παλαιοκαρυάς. Αυτή η στενή ράχη ξεχωρίζει ανάμεσα από την κάθετη σαθρή πλευρά προς το ρέμα της Χήρας και το ρέμα του Πλατανιά της δεξιάς πλαγιάς.
Σ αυτή τη στενή ράχη τρέχει ένα φοβισμένο ζαρκάδι που πριν από λίγο πετάχτηκε πίσω από ένα κέδρο που έβοσκε αμέριμνο στο δροσερό χορτάρι.
Τώρα κι εμείς κατηφορίζουμε προσεκτικά πάνω στην κόψη με το ψηλό βρεγμένο χορτάρι και γινόμαστε μούσκεμα ως πάνω.
Μετά από ώρες φτάνουμε χαμηλά σε όμορφο ξωκλήσι προστατευμένο μέσα σε στενή λωρίδα γης με κάγκελα. Χαμηλότερα τώρα ξεχωρίζει ο οικισμός της κάτω Παλαιοκαρυάς και ο μεγάλος γιαλός που σχηματίστηκε από τον Daniel με τα λευκά χαλιάδια από όλες τις πλαγιές του φαραγγιού της Παλαιοκαρυάς.
Από δω και κάτω το στενό μονοπάτι μας βγάζει σε αυλή εγκαταλελειμμένου σπιτιού και λίγα μέτρα πιο χαμηλά η τσιμεντένια γέφυρα μας βγάζει σε άσφαλτο πού περνά από μικρή όμορφη ταβέρνα με το όνομα «φαράγγι» και δίπλα σε πέτρινη γραφική καφετέρια που ο νεαρός με πολύ μεράκι προσφέρει καφέ, γλυκό, ποτό και άλλα.
Μετά τον καφέ και την δροσιστική μπύρα συνεχίζουμε την πορεία μας ως τον καταρράκτη με την πέτρινη τοξωτή γέφυρα. Ως εδώ κάτι διαφορετικό, κάτι καινούργιο κάτι ενδιαφέρον που ίσως έκρυβε ευχάριστες εκπλήξεις και γέμισε από το «πουθενά».
ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
Την Κυριακή 2/6 θα ανεβούμε στην κορυφή Τσουκαρέλα (υψ. 2291 μ.) ξεκινώντας από το Χαλίκι. Ώρες ανάβασης 4.30’
Περισσότερες πληροφορίες για τις δραστηριότητες του συλλόγου στα γραφεία μας – Μπότσαρη 2, 2ος όροφος (δίπλα στον ΟΤΕ) κάθε Παρασκευή 9-10 μ.μ. στην ιστοσελίδα μας trikalasport.gr, καθώς και στη σελίδα μας στο Facebook.
![](/wp-content/uploads/2023/03/googlenews.png)